Magda Jasiuchna-Janssen

magda5

Magda heeft lang, donker, stijl haar. Ze ziet er anders uit dan de typische Slavische schoonheid. Haar uitbundigheid en energie zijn makkelijk zichtbaar. Het is moeilijk om haar leeftijd te raden, want ze straalt een jeugdige charme uit. Ze komt uit Świdwin, een stad in het Noorden van Polen, gelegen op slechts 50 kilometer afstand van de Baltische Zee. Magda reageert heel snel op de vraag hoe haar jeugd was: „Het was gezellig!”

Ze woonde samen met haar ouders, broer en zus in een appartement met drie slaapkamers. Haar moeder werkte in het kantoor en haar vader had een eigen boerderij. Magda bracht het liefst haar tijd door op die boerderij. In de zomer speelde ze buiten en zwom ze samen met de kinderen uit de omgeving in het meer. In de winter, als het gesneeuwd had en het meer bevroren was, schaatsten ze, sleeden ze van heuvels en bouwden ze iglo’s. Haar ouders reisden veel met haar. Ze bezochten veel interessante plaatsen in Polen, bijvoorbeeld: Krakau, Poznań, Warszawa, Zakopane, en Oświęcim. Magda had het geluk dicht bij zee te wonen, daarom was ze vaak op de Baltische stranden te vinden. Al deze herinneringen schetsen het beeld van een gelukkige, onbezorgde jeugd.

Na haar afstuderen aan de middelbare school in Świdwin begon Magda een studie aan de Universiteit van Szczecin. Ze koos voor rechten als studierichting. Ook kreeg ze een baan als receptionist bij het bedrijf waar haar moeder werkte. Helaas werd haar vader in die periode ernstig ziek. Hij had dure geneesmiddelen nodig die geïmporteerd werden uit Amerika. Dat was de reden dat Magda besloot om naar het buitenland te vertrekken. Ze wilde daar werken om het geld te verdienen dat ze nodig hadden .

Ze vertrok naar Nederland, waar ze drie maanden in een pizzeria werkte. In het begin bracht ze de meeste tijd achter de schermen door, als keukenhulp. Maar haar spontaniteit en openheid naar mensen toe bleken nuttig voor het contact met de gasten. Ze verdiende al snel het respect van de eigenaren van het bedrijf. Maar ook de klanten merkten haar aanwezigheid. Zo was een van de klanten bijzonder gecharmeerd door haar. Hij zei dat hij de liefde van zijn leven had gevonden en kwam elke dag naar de pizzeria om Magda te kunnen zien. Maar helaas moest Magda na drie maanden weer terug naar Polen.

De vaste klant gaf echter niet op. Hij schreef Magda brieven waarin hij betoogde dat ze voor elkaar waren gemaakt. Na enige tijd besloot Magda om terug te keren naar Nederland om hem beter te leren kennen. Achteraf bekeken weet ze dat dat de juiste beslissing was. Hij werd namelijk haar man. Ze trouwden in Polen omdat zij daar een grote familie had. In Nederland hebben ze een feest in hun eigen restaurant gegeven. Het was een bijzondere trouwdag. Ze zouden het niet anders gewild hebben.

Magda wist dat de taal leren de snelste manier was om te acclimatiseren in een vreemd land. En dat vond ze erg belangrijk. Daarom begon ze met een taalcursus Nederlands op een school in Panningen. Binnen een jaar rondde ze het hele programma af. Ze slaagde voor het Staatsexamen Nederlands als tweede taal. Door haar uitstekende kennis van de taal heeft ze van Nederland echt haar thuis gemaakt en ze kon nu ook nieuwe leuke mensen leren kennen.

Samen met haar man runt ze de camping en het restaurant van De Flierenhof in Maasbree. Het werk vergt veel inzet, maar het geeft hen voldoening. Op de camping komen veel internationale gasten. Hierdoor hebben ze contact met diverse nationaliteiten en culturen. Magda geniet het meest als ze haar landgenoten op de camping mag ontvangen en ze weer de kans krijgt om Pools te spreken.

Magda heeft twee kinderen. Ze zijn tweetalig opgevoed: Nederlands en Pools. Magda heeft altijd geloofd dat haar kinderen het land van herkomst, de taal en de cultuur van hun moeder moesten kennen. Zo onderhouden ze nauwe contacten met de Nederlandse en de Poolse familie. De meningen zijn verdeeld over of een tweetalige opvoeding een goede methode is, maar de kinderen spreken beide talen vloeiend. De dochter van Magda is haar erg dankbaar voor haar inzet. Ze gelooft dat dit haar echt heeft geholpen taalgevoel te ontwikkelen.

In Nederland ligt sterk de nadruk op integreren en het leren van de Nederlandse taal. Dit is ook een belangrijke kwestie. Echter, bewustzijn van de eigen culturele identiteit is ook belangrijk. Het gaat er niet om zo snel mogelijk een taal of nationaliteit te kiezen. Het is niet waar dat tweetalig opgevoede kinderen moeite hebben om contact te leggen met vrienden of collega’s. Het voorbeeld van Magda en haar kinderen bevestigt dit. Ze zegt dat het een geweldig gevoel is als haar kinderen hun oma bellen en in het Pools zeggen:,,Dzień dobry babciu!” (Goedemorgen oma!)

Magda heeft een actief leven en veel verantwoordelijkheden, maar ze vindt altijd tijd om als vrijwilliger in de bibliotheek te werken. De bibliotheek Maas en Peel in Maasbree heeft een Poolse afdeling. Magda werkt daar bij het Informatie Centrum voor Polen. Ze geeft vaak advies, helpt bij het invullen van formulieren en vertaalt documenten. Haar kinderen komen ook vaak naar de bibliotheek. Magda is blij dat haar kinderen graag Nederlandse en Poolse boeken lezen om de geschiedenis van zowel hun vader als hun moeder te leren kennen. Ze weten wie Annie M.G. Schmidt is, maar ook wat Jan Brzechwa schreef.

Magda woont al heel wat jaren in Nederland. Ze spreekt Nederlands, werkt samen met Nederlanders, heeft Nederlandse familie, maar verbergt nooit haar Poolse afkomst. Ze waardeert en houdt van beide culturen. Magda combineert het Poolse temperament met de Nederlandse openheid en probeert deze waarden ook aan haar kinderen over te brengen. Ze wil graag uitstralen dat je niet alleen een Nederlander hoeft te zijn, of alleen een Pool. Het is oké om een Pool te zijn, die in Nederland woont. Gewoon jezelf.

Magda Jasiuchna- Janssen

magda4

Magda ma ciemne, proste, długie włosy i śniadą karnację. Odbiega od charakterystycznego wizerunku Polek o słowiańskiej urodzie. To, co przykuwa od razu uwagę, to bijąca od niej energia i żywiołowość. Emanuje młodzieńczym wdziękiem i dlatego trudno ocenić, ile tak naprawdę ma lat.

Pochodzi z małej miejscowości Świdwin, która leży na północy Polski. Z tego miejsca do morza Bałtyckiego jest już tylko 50 km. Na pytanie o to, jak wyglądało jej dzieciństwo, Magda uśmiecha się szeroko i odpowiada szybko, że dzieciństwo miała wspaniałe.

Razem z rodzicami, siostrą i bratem mieszkała w trzypokojowym mieszkaniu. Mama pracowała w biurze, a tato miał własne gospodarstwo rolne poza miastem. To właśnie tam Magda najbardziej lubiła spędzać czas jako dziecko. Latem, razem z innymi dziećmi, pływali w jeziorze, opalali się i bawili na dworze. Zimą, kiedy spadał śnieg a jezioro zamarzało, jeździli na łyżwach, zjeżdżali z górek na sankach i budowali igloo. Poza tym, często podróżowała z rodzicami. Zwiedziła wiele ciekawych miejsc w Polsce. No i korzystała z faktu, że mieszka blisko morza, więc wakacje spędzała na bałtyckich plażach. Wszystkie te wspomnienie składają się na obraz szczęśliwego, beztroskiego dzieciństwa.

Po ukończeniu szkoły średniej w Świdwinie, Magda zaczęła naukę na Uniwersytecie Szczecińskim. Zaczęła studiować prawo. Podjęła też pracę jako recepcjonistka, w firmie, w której pracowała jej mama. Niestety,  w tym okresie poważnie zachorował jej tato. Leki, które musiał przyjmować były bardzo drogie i sprowadzane z Ameryki. Magda postanowiła wtedy, że wyjedzie do pracy za granicę, żeby uzbierać potrzebne pieniądze.

W ten sposób trafiła na 3 miesiące do Holandii, gdzie zaczęła pracować w pizzerii. Początkowo większość czasu spędzała na zapleczu, gdzie pomagała w kuchni. Jednak jej energiczność i otwartość na innych ludzi okazały się przydatne w  nawiązywaniu kontaktów z klientami. Szybko zyskała sobie sympatię właścicieli firmy. Również klienci dostrzegli jej obecność. Jeden z nich był oczarowany nią do tego stopnia, że stwierdził, że znalazł miłość swojego życia. Przychodził do pizzerii codziennie. Niestety Magda, po 3 miesiącach musiała wrócić do Polski.

Jednak stały klient pizzerii nie poddał się. Pisał do Magdy listy. Przekonywał, że są dla siebie stworzeni. Po jakimś czasie Magda zdecydowała się przyjechać do Holandii. Żeby lepiej się poznać.  Dziś wie, że to była słuszna decyzja. Ślub wzięli w Polsce, żeby rodzina Magdy nie musiała tak daleko przyjeżdżać. Musieli załatwić wiele formalności, tłumaczyć dokumenty w ambasadzie, ale dzień ślubu był naprawdę wyjątkowy. Nie zmienili by nic z tego dnia.

 

Aby jak najszybciej zaaklimatyzować się w obcym państwie, Magda wiedziała jak ważna jest znajomość języka. Przykładała do tego dużą wagę. Kurs języka holenderskiego zaczęła w szkole w Panningen. W ciągu roku zrobiła cały program obejmujący kilka lat. Zdała państwowy egzamin według którego, język holenderski jest drugim po języku polskim językiem podstawowym. Dzięki dobrej znajomości języka szybko zadomowiła się w Holandii i nawiązała wiele nowych znajomości.

Razem z mężem prowadzi restaurację oraz camping De Flierenhof w Maasbree. Praca wymaga dużego zaangażowania, ale sprawia im satysfakcję. Często goszczą międzynarodowych klientów, dzięki czemu poznają różne kultury i narodowości. Magda szczególnie cieszy się, kiedy może gościć swoich rodaków i rozmawiać z nimi w ojczystym języku.

Dwójkę swoich dzieci od niemowlęctwa uczyli dwóch języków. Holenderskiego, ale również polskiego. Magda zawsze uważała, że dzieci powinny znać język i kulturę państwa z którego pochodzi ich mama. Dzięki temu mogą utrzymywać bliskie kontakty z rodziną holenderską i z rodziną polską. Mimo wątpliwości wielu czy jest to dobra metoda wychowawcza, ich dzieci nauczyły się biegle obu języków. Córka Magdy uważa, że pomaga jej to w nauce również innych języków i jest wdzięczna mamie za ten wysiłek.

W Holandii duży nacisk kładzie się na naukę języka holenderskiego i asymilację. Rzeczywiście jest to ważna sprawa. Jednak ważna jest także świadomość swojej tożsamości kulturowej. Nie ma potrzeby wybierania jednego języka czy narodowości. Nie jest prawdą, że dzieci dwujęzyczne uczą się wolniej i trudniej nawiązują kontakty z rówieśnikami. Przykład Magdy to potwierdza. A ona sama mówi, jakie to wspaniałe uczucie, kiedy jej dzieci dzwonią do babci z Polski i mówią: „Dzień dobry babciu”…

Mimo wielu zajęć i obowiązków, Magda znajduje czas na pracę w bibliotece. Biblioteka Maas en Peel w Maasbree posiada polski dział. Magda pracuje tam w charakterze wolontariusza w Punkcie Informacyjnym dla Polaków. Często udziela rad, pomaga wypełniać formularze, tłumaczy dokumenty. Swoje dzieci również zapisała do biblioteki. Chce, żeby czytały polskie i holenderskie książki. Żeby znały historię państwa swojego taty i historię państwa mamy.  Żeby wiedziały kim jest Annie Schmidt, ale także, co napisał Jan Brzechwa.

Magda od wielu lat mieszka w Holandii. Mówi po holendersku, pracuje z Holendrami, jednak nigdy nie ukrywa polskiego pochodzenia. Lubi i ceni obydwie kultury. Magda łączy w sobie polski temperament z holenderską otwartością. I właśnie te wartości stara się przekazać swoim dzieciom. Chce pokazać, że nie trzeba być tylko Holendrem lub tylko Polakiem. Można być Polką żyjącą w Holandii. Można być po prostu sobą.

Magda Jasiuchna-Janssen

 

magda2
De Flierenhof Maasbree
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: